Nadmierna kifoza piersiowa — skąd bierze się garbienie?

Garbienie to ustawienie, w którym górna część pleców jest bardziej zaokrąglona,

klatka piersiowa jest „zamknięta”, a głowa wysunięta do przodu.

Najczęściej wynika to z tego, że klatka piersiowa i żebra

nie pracują swobodnie podczas oddychania.

Jeżeli oddech idzie głównie wysoko (w stronę szyi i obojczyków),

to mięśnie szyi i górnej części pleców zaczynają pracować „za dużo”.

A mięśnie między łopatkami nie mają warunków, żeby pracować.

Nie chodzi o to, że plecy są „za słabe”.

One są osłabione, ale wtórnie — dlatego, że klatka piersiowa i żebra

nie dają łopatce miejsca do prawidłowego ruchu.

Jeżeli klatka jest zamknięta, a oddech idzie wysoko,

łopatka nie może się poruszać po żebrach.

W tej sytuacji mięśnie między łopatkami nie mają możliwości pracować tak, jak powinny.

1) Klatka piersiowa jest ustawiona w zamknięciu → ruch jest ograniczony

2) Żebra unoszą się przy oddechu → oddech jest wysoki i płytki

3) Łopatka nie ma gdzie się ruszać → ślizg po żebrze jest zablokowany

4) Mięśnie między łopatkami nie pracują → bo nie mają mobilności

5) W efekcie plecy wyglądają na „słabe”

Najpierw przywracamy ruch klatki i żebra.

Dopiero potem wzmacniamy plecy.

Inaczej plecy i tak przegrają.